بیست‌و‌دومین جشنواره هنرهای محیطی از 26 فرودین سال جاری به مدت سه روز در کنار باتلاق گاوخونی در اصفهان برگزار شد. گفتگوهای ذیل دربردارنده ارزیابی هنرمندان شرکت کننده درباره این جشنواره است.

 
احمد نادعلیان: رابطه میان هنر و مردم نکته جالبی بود
نکته جالب این جشنواره در مقایسه با جشنواره‌های پیشین، میزبانی این جشنواره توسط افراد بومی و متولیانی بود که خود به طور تخصصی در زمینه فرهنگ و هنر کار نمی‌کنند. برای نخستین بار بود که ما چنین چیزی را تجربه می‌کردیم که یک نهاد یا متولی بومی که الزاما هنرمند نیست، میزبانی این جریان را بر عهده گرفته و این همه اشتیاق داشته باشد.
نکته دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد هنرمندان ما در این جشنواره به نوعی وسیله‌ای برای بیان خواست‌های فرهنگی و اجنماعی مردم این دو شهر شدند و تنها یک بعد هنری را دنبال نکردند. و در مورد کوه سیاه نزدیک به تالاب گاو خونی حمایت خود را از خواست‌های مردم اعلام کردند. این تاثیرگذاری هنر بر مردم و فرهنگ آنها، می‌تواند به نکته مثبتی تبدیل شود.
آخرین بحث نیز برگزاری دومین همایش هنر محیطی بود که پیرو نخستین همایش در جزیره هرمز بسیار راه‌گشا و خوب بود.

 
راحله‌زمردی‌نیا: باید افراد جدیدی به این فضا دعوت شوند
این جشنواره نیز به مانند جشنواره‌های پیشین ویژگی‌های خاص خود را داشت که یکی از آنها برگزاری دومین همایش بود که اگر در آینده به صورت تخصصی‌تر و مکتوب ارائه شود. مورد دیگری که در این جشنواره به چشم می‌آمد، انتخاب خوب هنرمندان بود که فضای مناسبی را پدید آورد و همه افراد در تلاش بودند تا آثار هنری خود را خلق کنند.
این جشنواره همچنین از لحاظ برنامه‌‌ریزی نیز بسیار خوب بود و به نسبت گذشته از هماهنگی بهتری برخوردار بود. پیشنهاد دیگری که می‌تواند به فضای کلی این جشنواره‌ها کمک کند، دعوت از هنرمندان و منتقدان خارج از فضای کنونی هنرمندان محیطی است تا با توجه به فضای موجود آنهایی که مثلا مطالعات بیشتری را دارند به بحث همایش اضافه شوند.

 
پریسا رجبیان: بسترهای متفاوتی برای کار وجود داشت

چیزی که در این جشنواره جزو ویژگی‌های جالب آن بود، تعدد فضاهایی بود که در فاصله‌های بسیار کم از یکدیگر وجود داشت و این فضاهای مختلف بسیار تاثیرگذار بر کارهای هنرمندان حاضر بود. به طور مثال معدن نمک حسن‌آباد جرقویه، تالاب گاو‌خونی و تپه‌های شنی چیزی بود که در جشنواره هرمز یا پلور وجود نداشت. برنام‌ریزی خوب نیز یکی دیگر از ویژگی‌های این جشنواره بود که باعث شد تا به برنامه‌های اعلام شده عمل شود اما شاید تنها نکته منفی که می‌تواند مورد تامل قرار بگیرد، حضور چند خبرنگاری بود که تخصص لازم را برای حضور 3روزه در کنار هنرمندان نداشتند و فرصت زیادی را از هنرمندان گرفتند. شاید برای جشنواره‌های دیگر می‌بایست در بحث اطلاع رسانی و خبر توجه بیشتری شود.

تنوع اقلیمی این شهرها بسیار تاثیرگذار بر کار هنرمندان محیطی بود.

فرشته عالم‌شاه: افراد بومی حسن‌آباد هنوز هم پیگیر این هنر هستند

این جشنواره، تجربه بزرگ و خوبی برای من بود و شهرهای حسن‌آباد و ورزنه نشان دادند که با وجود کوچک بودن، جای کار بسیاری دارند و تنوع اقلیمی آنها خیلی تاثیرگذار بر کار هنرمندان محیطی بود. تنوع اقلیمی برای ما بسیار مهم و تاثیرگذار است و همانطور که پیش‌بینی می‌شد، بستری همچون معدن‌نمک حسن‌آباد باعث شد که هنرمندان حاضر خلاقیت بیشتری داشته باشند، چراکه عناصر طبیع بسیار کمی وجود داشت که هنرمندان می‌توانستند از آنها استفاده کنند. جالب‌ترین نکته این جشنواره برای من، استقبال بسیار خوب مردم شهر حسن‌آباد بود، تا حدی که در این چند روز تماس‌های بسیاری در این رابطه با من گرفته شد و مسئولان ومردم بومی خواهان ادامه این جشنواره‌ در این شهر شدند. فکر می‌کنم حتا اگر ما نیز دخالتی نکنیم، بومیان این شهر به صورت پیگیر این جریان هنری را دنبال کنند. بخش همایش نیز از نکات بسیار مثبتی بود که نیز به آن به شدت احساس می‌شود.

 
نوشین نفیسی: می‌بایست آثار را در پایان هر جشنواره تحلیل کنیم
ویژگی اصلی جشنواره بیست‌و‌دوم حضور 3روزه در 3 فضای متفاوت نمک‌زار، تالاب و کویر بود و همچنین عنصر باد که در این چند روز برگزاری جشنواره ما را همراهی می‌کرد، که البته هم نقش محدودیت‌زا داشت و هم بعضی از دوستان از آن استفاده کردند.
دومین همایش هنرهای محیطی نیز به نظر من خیلی مثبت و مفید بود اما اگر در دوره‌های بعدی مطالب با حجم کمتری ارائه شود و تبادل نظر بیشتری وجود داشته باشد، می‌توانیم وضعیت بهتری را شاهد باشیم.
همچنین تجزیه  و تحلیل آثار ارائه شده در هر جشنواره، نکته دیگری است که می‌تواند با جدیت بیشتری از جشنواره‌های بعدی مورد توجه قرار گیرد. به خصوص در مورد افردی که تقریبا به صورت ثابت در جشنواره‌ها حضور دارند.
آخرین مطلب نیز برنامه‌ریزی مناسب و دقیقی بود که می‌تواند ناشی از حمایت مسئولان بومی برگزار کننده باشد چرا که ما در موارد بسیاری برنامه‌ریزی‌های زیادی داریم اما به علت نبود امکانات شرایط آن پدید نمی‌آید.

 
شهرناز زرکش: همایش‌ها ادامه پیدا کند
من متاسفانه نتوانستم به طور کامل آثار خلق شده توسط همه افراد را ببینم اما چند اثر همچون قاب‌های خانم زمردی‌نیا یا کاری از خانم نفیسی و چند کار از دیگر دوستان توجه‌ام را جلب کرد. شاید تعدد فضا‌ها نیز به کیفیت جشنواره کمک کرده و همچنین متفاوت بودن محیط به نسبت گذشته موجب پدید آمدن کارهای خلاقانه‌تری شده بود اما شاید این امر در تکرار جشنواره در این محیط‌ها پیش نیاید.
نکته دیگری که به چشم می‌آمد، بحث همایش‌ی بود که برای دومین بار برگزار می‌شد و به نظرم می‌بایست با اضافه شدن مبحث‌های جدید ادامه پیدا کند.