الکساندر هاپرتز همچنین معتقد است که پرتونگاری از سال 1992 تغییرات زیادی داشته است، تا آنجا که ما امروز می توانیم تصاویر سه بعدی و با کیفیت بسیار بالایی از طریق این تکنولوژی بدست آوریم. هاپرتز و همکاران وی با استفاده از 64 برش مارپیچ با استفاده از تکنیک های پرتونگاری و برش های نیم میلیمتری در قسمت های ضخیم، به بررسی این نیم تنه و ارزیابی شرایط نگهداری آن پرداختند. فایده این اطلاعات در کشف چگونگی ساخت و آماده سازی سطح رویی این مجسمه که بر یک سطح سنگی ساخته شده، بوده است.

شواهد نشان می دهد که این مجسمه طی یک پروسه چند مرحله ای ساخته شده است. لایه گچی که بر روی چهره و گوش های این مجسمه کشیده شده، بسیار نازک بوده، اما قسمت هایی که به دنبال این لایه و برای نوسازی مجسمه کار شده است، شامل دو لایه ضخیم گچی می شود. تصاویر پرتونگاری همچنین شکاف و ناهمسانی هایی را میان لایه های مختلف نشان می دهد.

بر اساس این گزارش، چهره سنگ آهکی و قسمت درونی بسیار ظریف و با تناسب ساخته شده است. مقایسه میان چهره درونی و چهره بیرونی بر روی گچ، نشان دهنده چند تفاوت است: عمق کمتری در گوشه های چشم، چین های اطراف گوشه های دهان و گونه ها، برجستگی کمتر استخوان گونه و یک برآمدگی اندک بر روی نوک بینی از جمله تفاوت های میان چهره درونی و چهره بیرونی است. همچنین گوش های مجسمه درونی بسیار شبیه به گوش های قابل مشاهده بیرونی است.

نفریتی، همسر آخناتون یکی از فراعنه مصر باستان و شناخته شده ترین فرد در میان همسران سلطنتی در تمام 31 سلسله حاکمان مصری بوده است.