Global Nomadic Art Project India 2015

"Nature Renaissance 17th Nov- 20th Dec

www.gnap-india.org

Yatoo Gnab & Trees India

Gojarat- Ahmedabad

 

Participants

International Artists:

CORNELIA KONRADS (Germany), DIANA RADAVICIUTE (Lithuania), EROSS ISTVAN (Hungary), HUR, KANG (Korea), FRED MARTIN (France), KANG, HEE-JOON (Korea), NICOLA GEAR (Scotland), ROY STAAB (USA), HA JUNG SU (Korea), KO, HYUN-HIE (Korea), Strijdom van der Merwe (South Africa), SAULIUS VALIUS (Lithuania), RUMEN MIHOV DIMITROV (Bulgaria), YA-CHU KANG (Twian), KO, SEUNG-HYUN (Korea), Peter Alpar (Romania), KIM SEUNG EUN (Korea), MAHMOUD MAKTABI (Iran)

 

Indian Artists:

Somu Desai, Alok Bal, Megha Joshi, Shiv Kumar Verma, Sikan Kumar Panda, Manjot Kaur, Rinku Chauhan, Gunjan Tyagi, Bhavin Mistry

 

Documentary Film (Iran):

MAKAN ASHOURI & REYHANE OMIDGHAEMI

 

پروژه بین‌المللی هنر کوچ‌رو در هند با حضور هنرمندانی از آلمان، لیتوانی، آفریقای جنوبی، فرانسه، کره جنوبی، آمریکا، هندوستان، مجارستان، رومانی، بلغارستان، تایوان، ایران و اسکاتلند آغاز شد. در یک هفته اخیر مناطق بی‌نظیری در هند را دیدیم اما متاسفانه تا به امروز اینترنت درستی نداشتیم که گزارشی بنویسم یا خبری منتشر کنم. امروز به جنگل‌ «ساسان گیر» آمدیم و قرار هست که چهار روزی اینجا باشیم، شهرت این جنگل‌ و این منطقه به تنها شیرهای باقیمانده از نسل شیرهای ایرانی است که تعداد آنها در حال حاضر نزدیک به پنجاه و پنج عدد می‌رسد. در محدوده جاده‌ای که به ساسان گیر می‌رسد هم به راحتی می‌توان طاووس، میمون‌های سفید، گوزن‌های خالدار، آهو، تمساح و چند حیوان دیگر که اسم آنها را نمی‌دانم را دید و البته گرازهای بسیار که در شهر مثل گربه‌های ما پخش هستند و همچون گاو‌ها و سگ‌ها با مردم زندگی می‌کنند.

هند با آنچه که تصور می‌کردیم تا حدودی تفاوت دارد و خوبی این سفرهای کوچ‌رو در این است که نگاه توریستی غالب نیست و به نگاهی واقعی از هر منطقه و فرهنگ آنها می‌رسیم و به مناطقی می‌رویم که در حالت عادی کمتر توریست و حتا هنرمندی رغبت و توان رفتن به آنجا را دارد، از خطرناک‌ترین جنگل‌ها و دشت‌ها تا سنتی‌ترین روستاها با اوضاعی افتضاح از هر نظر... چند روز پیش هنگام کار در چهار متری گرگ و کفتار دیدیم و روز بعد در دهکده‌ای کوچک مردمانی فقیر، شریف و البته کثیف که مثل باقی دنیا گوشی‌های سامسونگ و آیفون آنها را بلعیده بود و کودکان پنج تا پانزده سالی که دورت جمع می‌شدند که سلفی بگیرند. هرچند که این علاقه به سلفی و عکس‌های یادگاری با خارجی‌ها فقط برای کودکان نیست و در شهر و معابد، زن و مرد برای سلفی و عکس صف می‌کشند. جالبترین این عکس‌ها هم برای من دیروز اتفاق افتاد که یک مغازه‌دار برای اینکه از خودش و مغازه‌اش عکس بگیرم بسته‌ای سیگار و یک چای به من داد و وقتی عکس را دید کلی ذوق کرد، او حتا عکس را از من نخواست و انگار همینکه با آنها یا از آنها عکسی بگیری برای آنها کافیست!

کل برنامه کوچ‌رو در بخش گجارات هند برگزار می‌ِشود و جدای از حیات‌وحش و معابد بی نظیر آن، فرهنگ جالبی نیز اینجا هست که با قسمت‌های دیگر هند بسیار متفاوت است. تمام مردمان گجارات گیاه‌خوار هستند و مشروبات الکلی نیز اینجا ممنوع است و فقط خارجی‌ها برای هر ده روز می‌توانند یک شیشه مشروب داشته باشند. گیاه‌خواری در بیشتر مناطق هند هست اما ممنوعیت الکل و بسیاری از رفتارهای مشابه به واسطه حضور ماهاتما گاندی در این قسمت از هند است. موزه بزرگ و زیبایی هم از گاندی در گجارت وجود دارد که تمام زندگی گاندی را به صورت مولتی‌مدیا به مخاطبین ارائه می‌کند. خانه کوچکی نیز در احمدآباد وجود دارد که گاندی برای مدتی در آنجا زندگی کرده و در موزه کنار این خانه تمام وسایل شخصی او از عینک و عصا و قاشق و چنگال گرفته تا چرخ نخ‌ریسی و میز کار او در آنجا نگهداری می‌شود.  سعی میکنم در گزارش‌های بعدی بیشتر از هنرمندان حاضر در برنامه بنویسم و کارهای انجام شده را بررسی کنم.

برای مشاهده تصاویر و دریافت اطلاعات بیشتر به لینک‌های زیر مراجعه نمائید:

وبسایت شخصی محمود مکتبی

وبسایت پروژه بین‌المللی هنر کوچ‌رو در هند ۲۰۱۵

وبسایت گروه یاتو کره جنوبی